ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ...

Λοιπον, δε ξερω τι θα γινει με τις διερευνητικες εντολες,
με τη Διασκεψη των προεδρων, με τις νεες εκλογες,
δε ξερω αν θα γινουν νεες εκλογες, η αν το ΝΟΥΔΟΥΠΑΣΟΚ μαζι με καποιους αποσκιρτησαντες απο ΔΗΜΑΡ η ΑΝΕΛ,
 σχηματισουν ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗΣ ΞΕΝΩΝ ΚΑΙ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ,βαφτιζοντας τη Κυβερνηση Εθνικηης Σωτηριας
(Εθνικη σωτηρια θα επελθει τη μερα που θα εξοριστειτε με κλωτσιες απο την Ελλαδα),

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ;

Ο Λαός με τη ψήφο του στις 6 Μάη καταδίκασε τα Μνημόνια, τα Μεσοπρόθεσμα και τις Πολιτικές Λιτότητας/Υποταγής που επιβάλλουν.

Καταδίκασε τους πολιτικούς εκφραστές/συνεταιριστές  Πασοκ, ΝΔ και των υπολοίπων τους.

Απέρριψε τα τρομοκρατικά διλήμματα του Δικομματισμού, των διαπλεκόμενων ΜΜΕ και της Ολιγαρχίας, περί εξόδου από την ευρωζώνη, επιστροφής στη δραχμή κλπ.

Διαμήνυσε σε ΟΛΕΣ τις πολιτικές ηγεσίες, εντός και εκτός συνόρων πως "δεν πάει άλλο".

Αποτελεσματα εκλογων

Τα πραγματικά αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών

ΕΚΛαιΓΕΣ 2012

Μαλάκα έλληνα

 

  Ξέρω ότι δεν θα καταφέρεις ούτε αυτή τη φορά, παρόλα αυτά που πέρασες τα τελευταία χρόνια, παρόλα τα ψέμματα που αποκαλύφθηκαν μπροστά σου, παρόλο τον θυμό σου, παρόλο το ξύλο που έφαγες από αυτό το σύστημα που με το ζόρι θέλουν να το αποκαλείς δημοκράτια, να αλλάξεις κάτι. Δεν θα καταφέρεις να αλλάξεις τίποτα. Απολύτως τίποτα. Ούτε στο ελάχιστο.

-Η δική μου αριστερά

Η δική μου αριστερά, είναι η στρατιά των διπλά ηττημένων ευγενών ηρώων που για ένα πουκάμισο αδειανό, για ένα διαψευσμένο όνειρο, για μια ματαιωμένη ελπίδα έδωσαν τη ζωή τους.

Η δική μου αριστερά διακρινόταν πάντα για την ευγένεια της.

Εκλογες 2012 -το νου σας ρεμάλια

Το διάγγελμα της 5ης Μαΐου!

Πλησιάζοντας στις εκλογές της 6ης Μαΐου, τα κελεύσματα εθελόδουλης υποταγής από την άρχουσα τάξη προς το λαό πληθαίνουν. Συνοδεύονται δε από αισχρούς εκβιασμούς που εκπέμπεται από όλο το φάσμα των ντόπιων και ξένων πλουτοκρατών.

ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΧΡΕΟΣ

Έχω χρέος απέναντι στον εαυτό μου, απέναντι σ’ όλα αυτά τα χρόνια σκληρής δουλειάς, να σταθώ όρθιος.

Έχω χρέος απέναντι στο φιλότιμο και  την αξιοπρέπειά μου να μη λυγίσω. Έχω χρέος απέναντι στα παιδιά μου, στους δικούς μου ανθρώπους, να τους στηρίξω, να μην το βάλω κάτω.

Έχω χρέος απέναντι στους φίλους, τους συναδέλφους, τους παλιούς συντρόφους, τους νέους συναγωνιστές μου, να παλέψουμε μαζί.

Έχω χρέος απέναντι σ’ όλους όσους με περιμένουν στο δρόμο για τη διαδήλωση, να ενώσω τα χέρια μου γροθιές, μαζί τους.

Έχω χρέος απέναντι στην τάξη μου, να φανώ αντάξιος της ιστορίας της.

Σηκώνω το μέτωπο ψηλά, σφίγγω στα χέρια μου το λάβαρο του αγώνα και συναντιέμαι στο δρόμο μαζί μ’ όσους δεν καταδέχονται να πάρουν τη ζωή τους λάθος.

Ορθώνουμε τα στήθη απέναντι στους εκμεταλλευτές μας.

Γινόμαστε ένα μεγάλο ποτάμι φουσκωμένο απ’ την οργή των ανθρώπων που αγωνίζονται να παραμείνουν Άνθρωποι.

Ένα ποτάμι που δεν γυρίζει πίσω. Παρασέρνει στο διάβα του κάθε τσιράκι των καταπιεστών, μαζί και τους ίδιους.

Δεν τους αφήνουμε να βάλουν το λουκέτο στις αλυσίδες μας. Τις σπάμε ΤΩΡΑ! Δεν σταματάμε αν δεν πάρουμε πίσω όσα μας ανήκουν!

Δεν θ’ αφήσω το σκοτάδι να σκεπάσει τα χρώματα.

Δεν θα επιτρέψω άλλη σακατεμένη γενιά!

Έχω χρέος απέναντι στις ασπρόμαυρες φωτογραφίες…

…στα μάτια που ταξίδευαν στο μέλλον με τα λαμπερά χρώματα.

Αποσπασμα απο τον e-oikodomos.blogspot.com