Κρατάμε (και) από καλό νταμάρι...

Τον Βασίλη Μάστορα τον γνώρισα στα μέσα της δεκαετίας του ενενήντα καθώς του έκανα διάφορες μικροδουλειές στο σπίτι του στην Τούμπα της Θεσσαλονίκης. Με τον ανιψιό του Λάζαρο Γ. Μπάμπα επιχειρήσαμε να τον σκαλίσουμε αρκετές φορές να μας διηγηθεί για την δράση του και την ζωή του, συνήθως μας απαντούσε...-την άλλη φορά που θα βρεθούμε και χαμογελούσε...
Όταν τον σκέφτομαι νιώθω ένα δέος μα και τιμή που γνώρισα αυτόν τον άνθρωπο ένα κομμάτι της ιστορίας των αγώνων του λαού μας.

Ποιος ήτανε ο Βασίλης Μάστορας :

  Ο Βασίλης  Μάστορας γεννήθηκε το 1927 στο Λιβάδι, ήτανε γιός του Κοζανίτη δασκάλου Μάστορα Δημητρίου και της Θεοδώρας (Λόλας) Μπάμπα. Μεγάλωσε στην Κοζάνη και αποφοίτησε από το γυμνάσιο αρρένων Κοζάνης. Εύστροφος και δραστήριος νέος, μπήκε στην αντίσταση και έγινε μέλος της ΕΠΟΝ.  

Το 1947 μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη, όπου οργανώθηκε στον Λαϊκό Εκδικητή. Συνελήφθη γρήγορα και καταδικάστηκε από το έκτακτο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης σε τετράκις εις θάνατον. Η ποινή δεν εκτελέστηκε. Ο αρχηγός τους, Δρουσιώτης Γιάννης ήτανε Κύπριος και έτσι η ποινή μετατράπηκε σε ισόβια φυλάκιση. Έμεινε στις φυλακές για 10 συνεχή χρόνια. (Θεσσαλονίκης, Κοζάνης, Αίγινας, Γεντί κουλέ, Γιούρα κα) Κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του αρρώστησε και ως φυματικός έχασε μεγάλο μέρος του πνεύμονά του. Απολύθηκε το 1957.

Μετά την αποφυλάκισή του εργάζεται στην συμπρωτεύουσα αρχικά ως μικροπωλητής – πλασιέ, γυρνώντας με την τσάντα στο χέρι για ώρες πολλές, φτύνοντας κυριολεκτικά αίμα. και εν συνεχεία ως περιπτεράς στην πλατεία Αριστοτέλους. Εκείνη την περίοδο ξεκινάει σπουδές στη σχολή του Ευκλείδη και παίρνει το δίπλωμα του υπομηχανικού. Με ένα χρόνο αναβάθμιση του πτυχίου,  αποκτά το δίπλωμα του μηχανικού και εργάζεται ως ιδιώτης αλλά και ως εργολήπτης δημοσίων έργων.

ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ...

Ένα από τα πιο σημαντικά έργα της ελληνικής λογοτεχνίας, Τα Ψηλά Βουνά του Ζαχαρία Παπαντωνίου,που ήταν το πρώτο αναγνωστικό που γράφτηκε στη δημοτική το 1918 γίνεται θεατρικό έργο και παρουσιάζεται στην Θεσσαλονίκη από την Παιδική Σκηνή του Νέου Θεάτρου Θεσσαλονίκης στο θέατρο «Ολύμπιον» στην πλατεία Αριστοτέλους.

 Πρόκειται για μια παρέα παιδιών του δημοτικού, μετά την προτροπή του δασκάλου τους, περνάνε το καλοκαίρι μόνα στα βουνά της Ευρυτανίας.

Έρχονται....

+++++++++ Μ Ε Τ Α Ν Ο Ε Ι Τ Ε +++++++++++++

ΒΟΗΘΕΙΑ!!!!!!!!!

Αναζητούνται αποτυπωμένες αναμνήσεις παρελθόντων δεκαετιών  σε χαρτί ,έγχρωμο ή ασπρόμαυρο, με θέμα :Μπάλα στα σοκάκια του Λιβαδίου , για να συνοδεύσουν «σύγγραμμα» σε τοπικό τύπο.

Επισυνάπτεται παράδειγμα....

Όποιος έχει στην κατοχή του το παραπάνω υλικό ας στείλει  in box  ή mail στο istorieslivadi@gmail.com.

ΦΧΑΡΙΣΤΩ ΜΟΥΛΤΟΥ!!!!!!!!

Υ.Γ. Για να αφήσουμε τα «αν΄λ΄τούρια»… ψάχνω φωτογραφία με παιδιά που παίζουν μπάλα σε σοκάκια στο Λιβάδι από προηγούμενες δεκαετίες για το κείμενο μου στην εφημερίδα ¨ΛΙΒΑΔΙ¨

24ο Φεστιβάλ Παιδικών Χορευτικών Συγκροτημάτων

Το παιδικό χορευτικό τμήμα του Συλλόγου Λιβαδιωτών Θεσσαλονίκης  όπως παρουσιάστηκε το Σάββατο 16 Απριλίου 2016 στο 24^ο  Φεστιβάλ Παιδικών Χορευτικών Συγκροτημάτων στην Συκιές.

Αν η υπολογιστές και το Facebook..."μιλούσαν" ...βλάχικα!!!!

Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΜΑΣ !!!

Ένας Λιβαδιώτης πριν αρκετό καιρό έκανε βόλτα με τον γιο του στην Κατερίνη. Κατά τη διάρκεια της βόλτας συνάντησαν ένα σκύλο. Μόλις ο σκύλος άρχισε να τους πλησιάζει, ο μικρός τρόμαξε και μαζεύτηκε προς τον μπαμπά του. Ο πατέρας αντιλήφθηκε τον φόβο του μικρού και άρχισε να φωνάζει στο σκύλο να φύγει :

-       Τίετ, Τίετ!!!

Το σκυλί όμως επέμενε να πλησιάζει όλο και πιο κοντά επιζητώντας μάλλον περισσότερο να παίξει παρά να δημιουργήσει πρόβλημα σε πατέρα και γιό. Ο μικρός αφού κατάλαβε τις προθέσεις του σκύλου χαλάρωσε, γύρισε στον πατέρα του και του είπε :

-       Βρε μπαμπά μη μιλάς βλάχικα στο σκυλί, δεν καταλαβαίνει. Στην Κατερίνη είμαστε, όχι στο Λιβάδι που τα σκυλιά ξέρουν και βλάχικα…