Συμβουλή!!!!!!!!!!!!!

Μη γίνεις μπάτσος, μήτε ασφαλίτης ,μη δηλώσεις αστυνομικές σχολές!

Ανοιχτή επιστολή στα παιδιά που μεγάλωσα και τώρα έδωσαν πανελλήνιες εξετάσεις:

Μη γίνεις μπάτσος, μήτε ασφαλίτης, μη δηλώσεις αστυνομικές σχολές!

Γνώρισα και μεγάλωσα περισσότερα από χίλια παιδιά στα 30 χρόνια που δούλεψα στους παιδικούς σταθμούς. Είδα παιδιά που ήταν υπέροχα μικρά, να είναι μεγαλώνοντας απέναντί μας στις διαδηλώσεις οπλισμένα σαν αστακοί και θύμωσα. Είδα παιδιά να είναι απεργοί, διαδηλωτές και τα καμάρωσα. Είδα ασφαλίτη, πατέρα παιδιών που μεγάλωνα, να παριστάνει στη πορεία τον διαδηλωτή. Δεν πρόλαβα να πλησιάσω και εξαφανίστηκε, πήγε στους άλλους που δεν τον ήξεραν.

Η Γλυκερία Γκρέκου..στην εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς!

Γλυκερία Γκρέκου, εκπαιδευτικός συγγραφέας: Ο λαός μας γνωρίζει από πρώτο χέρι  τι σημαίνει να είσαι ξένος

Μια συνταξιούχος δασκάλα με μικρασιάτικες ρίζες κι ένα κορίτσι από το Αφγανιστάν συναντιούνται και απλώνουν γέφυρες σε έναν εχθρικό κόσμο. Εκεί, στον Άγιο Παντελεήμονα… Το μυθιστόρημα η Μοναξιά των συνόρων της Γλυκερίας Γκρέκου (Εκδόσεις Ψυχογιός) λέει «όχι» στο φόβο και στο ρατσισμό. Και το κάνει με εξαιρετικό τρόπο αποδεικνύοντας ότι η «λογοτεχνία για νέους» αξίζει να διαβάζεται απ’ όλους μας. Επιπλέον, η συγγραφέας (εργάζεται ως εκπαιδευτικός) δείχνει ποια είναι εκείνα τα μαθήματα που θα άξιζε να δίνουμε στα παιδιά μας.

Η συζήτηση μαζί της είχε ξεχωριστό ενδιαφέρον.

Ο Μαγικός Κόσμος του παιδικού βιβλίου: Συνέντευξη Γλυκερίας Γκρέκου

Συνέντευξη:  Γλυκερία Γκρέκου

Τι σας παρακίνησε να ασχοληθείτε με τη συγγραφή παιδικών βιβλίων;

Ενώ από τα δεκαπέντε μου έγραφα χρονογραφήματα στην τοπική εφημερίδα,  πιθανόν να σας απογοητεύσω, αλλά πρακτικοί λόγοι με έκαναν και άρχισα τη συγγραφή παιδικών βιβλίων. Άρχισα, λοιπόν,  να << γράφω>> και να << εικονογραφώ>>  βιβλία τα οποία χρησιμοποιούσα ως << βοήθημα >> στο σχολείο.

Τα σπίτια στην πατρίδα μου ...

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

Τα χέρια - Μιχάλης Γκανάς

Στη μάνα μου, σήμερα και πάντα.

Κοιτάζει τα χέρια της. Πώς έγιναν έτσι; Πού βρέθηκαν τόσες φλέβες, τόσες ελιές και σημάδια, τόσες ρυτίδες στα χέρια της;

Εβδομήντα χρόνια τα κουβαλάει μαζί της και ποτέ δεν γύρισε να τα κοιτάξει. Ούτε τότε που ήταν χλωρά, ούτε που μέστωσαν, ούτε που μαράθηκαν, ώσπου ξεράθηκαν.

Όλα αυτά τα χρόνια η έγνοια της ήταν αλλού, όχι στα χέρια της: μην κοπεί, μην καεί, μην τρυπηθεί, μην το παρακάνει το βράδυ με τον άντρα της –όποτε τύχαινε, μια στις τόσες– κι ακούσει πάλι τα λόγια του, καρφί στην καρδιά της “πού τα ‘μαθες αυτά μω γυναίκα;”

Χρόνια πολλά στον πατέρα...

Γιορτή του πατέρα σήμερα κατα πως λένε....χρόνια πολλά στους πατεράδες όλου του κόσμου σε .....μένα ...και τον πατέρα μου με αγαπημένο μας τραγούδι!!!!!!!


ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΠΟΛΛΑ ΜΠΑΜΠΑΚΑ!!!!!!!!!!

Στην Ήπειρο παλιά ήταν πολύ συνηθισμένο το γυναικείο όνομα "Χαλαζία". Το όνομα δόθηκε από το γνωστό και πολυ διαδεδομένο ορυκτο χαλαζιας που βρισκεται σε αφθονία στα Ελληνικά εδάφη.. Έν όνομα που δόθηκε σε γυναίκα ...την καλοαναθρεμένη...που δεν την έχει δει ο ήλιος μιας και το ορυκτο αυτό είναι άχρωμο ως και ανοιχτού χρώματος...προς το λευκό... Ίσως το τραγούδι στο παραπάνω βίντεο να αναφερεται σε πραγματική ιστορία...με κάποια Χαλαζία που έπαθε ατύχημα στον μύλο όπου πήγε να αλέσε