ΤΑ ΕΙΔΗ ΚΛΑΝΙΑΣ

Μετά τα είδη κουράδας βρήκα και σας παρουσιάζω και τα είδη κλανιάς, με τον δικό μου σχολιασμό Η κλανιά είναι όντως μια παρεξηγημένη πράξη. Όπως ο βήχας, το φτέρνισμα, το χασμουρητό, το ρέψιμο, έτσι και η κλανιά είναι μια από τις ανάγκες του ανθρώπου.
Πάρτε το χαμπάρι. ΟΛΟΙ κλάνουν. ΟΛΟΙ. Βασικά δεν γνωρίζουμε ακόμα από που κλάνουν οι γοργόνες, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Το κλάσιμο δεν είναι ντροπή. Είναι κάτι το φυσιολογικό.


Κατηγορίες
Οι κλανιές δεν είναι μία και δύο!!
Χωρίζονται σε πολλές κατηγορίες, πάρα πολλές για κάποιους,  χρειάζεται ένας γνώστης (κλάστης) για να τις ξεχωρίσει.
Γενικά όμως μπορούμε να τις χωρίσουμε σε δύο μεγάλες κατηγορίες: Τα ευγενή αέρια και τα (καυτά) ραδιενεργά υλικά.
Τα ευγενή αέρια είναι η μικρότερη κατηγορία, καθώς μόνο μια στις εκατό κλανιές εντάσσεται εδώ. Πρόκειται για αόσμες, άχρωμες και άηχες κλανιές. Θεωρητικά είναι σαν να μην υπάρχουν. Δεν έχουν πραγματικά κανένα απολύτως επιστημονικό ενδιαφέρον.
Τα (καυτά) ραδιενεργά υλικά είναι οι κλανιές που έχουν όλα εκείνα τα κριτήρια για να προκαλέσουν επιπτώσεις - πολλές φορές μη αναστρέψιμες- στον ανθρώπινο οργανισμό. Από απλές λιποθυμίες, μέχρι και εκκενώσεις ολόκληρων πόλεων. Πολλές υποκατηγορίες διακρίνουμε εδώ και είναι οι εξής :

• Η απλή, καθημερινή: Διαρκεί περίπου ένα δευτερόλεπτο, έχει μια βαθιά και υποβλητική χροιά στον ήχο της και εκλύει ένα βρωμερό σύννεφο αερίων  περίπου 2 μέτρων. Απλή, καθημερινή και πάνω απ' όλα φιλική! ( μπισ'νίκα)
• Η νταβραντισμένη: Δυνατή και πομπώδης, περίπου σαν ΜΠΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΠ έχει τη χαρακτηστική μυρωδιά του σάπιου μήλου (μπισ΄ν τσι κρτσνιάστι)
• Η κλούβια: Όχι κλούβα, κλούβια. Το όνομά της το χρωστάει στο γεγονός πως η οσμή της μοιάζει με αυτήν του κλούβιου αυγού (Υδρόθειο για τους γνώστες). Συχνά κόβει την όρεξη στους γύρω και μπορεί να εξελιχθεί σε όπλο μαζικής καταστροφής συνδυαζόμενη με την παραπάνω.  (ακάρι ου αλ΄σ)
• Η κωλοχωρίστρα: Χαρακτηριστικός ήχος ΜΠΡΡΡΡΠ. Δεν είναι τόσο μακρόσυρτη όσο η νταβραντισμένη αλλά είναι πολύ περισσότερο βίαιη και ξαφνική. Την νιώθετε που λέμε. Μπορεί να είναι κλούβια ή σάπια, ανάλογα.(σνουτουάσα)
•  Η έκπληξη!!! Δεν την είχατε πάρει πρέφα αλλά εκεί στα ξαφνικά, ΜΠΡΡΟΥΠ!!!! (ουλάι)
• Η σιωπηλή: Αθόρυβη άλλα θανατηφόρα . Ότι της υπολείπεται σε ακουστικότητα το έχει σε γόμωση. Συχνές παρενέργειες περιλαμβάνουν ξαφνικές λιποθυμίες των παρευρισκομένων και βίαιες εξόδους από το δωμάτιο συχνά με κραυγές όπως "Πωωωω!!!","Άντε γ@μήσου!!!"," Πάλι ρε μ@λ@κ@;" (κοινός κούφα αρκουράτ)
• 50-50: Σκέτος τζόγος. Συχνά με τα ανεπιθύμητα αποτελέσματα. Εναλλακτικοί τίτλοι "Πήγε να κλάσει και χέστηκε", "Πήγα για μαλλί και βγήκα σκατά"... ( ι ουμπλού , λ΄φουτζίρ)
• Μη μου μιλάτε!!!: Αυτή δεν είναι κλανία, είναι state of mind. Η πιο zen κλανιά μακράν. Χρειάζεται κάθε μόριο του εγώ για να την κοντρολάρουμε και συχνά, αν μας αποσπάσουν τη προσοχή, αυτοί το πληρώνουν. (τάτσι νιθιάμ νέστι νγίνι)
• Πρωτοκλασάτη: Το σοφό ρητό  "πρωτοκλάστης, πρωτομυριστής" εφαρμόζεται εδώ πλήρως. Κλάσε, παίξτο αδιάφορος και κοίτα ή μάλλον κάρφωσε το διπλανό σου με το βλέμμα σου...(συνοδεύεται απο την ερώτηση ου σ'λ'γκίς)
• Κομπολογάτη: Κλανιά που απαντάται συνήθως σε οίκους ευγηρίας, ΚΑΠΗ της γειτονιάς, καφενεία και τσιπουράδικα. Την παράγουν κυρίως ηλικιωμένοι άνθρωποι με μειωμένα αντανακλαστικά και μη ικανοποιητική σφιγκτηριακή λειτουργία. Δεν μυρίζει πολύ, αλλά έχει τον χαρακτηριστικό ήχο του ατμόπολοιου (Ποτ ποτ ποτ ποτ). ( μπισ'να αλι μάι ή αλ πάππου)
• Γιουσούφης: Κλανιά ύπουλη και φαρμακερή, δεν ακούγεται, αλλά προκαλεί άμεσως κρανιοεγκεφαλικές βλάβες και πιθανή αποκόλληση των ρουθουνίων οδών. Είναι αποτέλεσμα φασουλάδας της ελληνικής, στιφάδου με κρόμμυα και ανεξέλεγκτης κατανάλωσης κερασιών. (άκρα ή αμάρα)
• Πόρωσης: Κλάνια έντονα αντιληπτή από τους γύρω, αφού ο κλάνων φωνάζει τη λέξη 'πόρωσις' κατά τη διάρκεια της σύντομης διάρκειας της. Εκτελείται κυρίως πάνω σε καναπέδες, κρεβάτια, καρέκλες,  κλπ. (βα αλάσου ούν άντρτζεσβ)
• Η τζούφια: ...από το χαρακτηριστικό ήχο «τσουφφφφφφφφφφφ» (κουφίκα)
• Η παραπονιάρικια:... ξεκινάει με τόνο χαμηλό, τον οποίο στη συνέχεια, ανεβάζει· σαν να ρωτάει το αιώνιο «γιααατίίίίίίίί;;;;;;» (αλ μαρο΄ι΄ου)
• Η κλανιά "Ανεβαίνοντας-τα-σκαλιά": Η κλανιά αυτή επιτυγχάνεται έπειτα από πολύχρονη εξάσκηση. Αποτελεί το έσχατο σημείο τέχνης του κλάνοντος. Σε κάθε σκαλί, πρέπει να αμολυθεί ακριβώς η ίδια ποσότητα αερίου χωρίς αλλαγές στη χροιά μεταξύ των σκαλιών. Επίσης, να σημειωθεί ότι πρέπει οι κλανιές να είναι όσες και τα σκαλιά. Θεωρείται, αυτή τη στιγμή, η πιο σπάνια από όλες τις κλανιές.:(κου ρυθμό) 
• Η «δεν θέλω να βγώ»,: Μικρή, ξέρεις ότι δεν θα ακουστεί τίποτα. Και εκεί που εισαι χαλαρός και άνετος, περιμένωντας την κλανιά να βγεί ξαφνικά κολάει ανάμεσα στα δυο κωλομέρια . Είναι πολύ ενοχλητική γιατί αισθάνεσαι σαν μια φούσκα από σκατόνερο να είναι έτοιμη να σκάσει. (αρουσουνάσα)
• Η "ξενέρωτη" : Μια συχνή κλανιά που σφίγγεσαι τόσο πολύ που νομίζεις ότι θα βγεί μια .... και τελίκα βγένει μια τζούφια. (μι αρ΄σι)

                                                       οι κατηγορίες κλανιών είναι αντιγραφή απο : frikipaideia.wikia.com